oblitesco
oblitesco, to hide, conceal oneself
ob-lĭtesco, tŭi, 3, v. inch. n. [latesco],
- to hide or conceal one's self (rare but class.): a nostro aspectu oblitescant, Cic. Univ. 10, 33: ne in rimis (areae) grana oblitescant, Varr. R. R. 1, 51, 1: qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, Sen. Ep. 55, 5; id. Q. N. 7, 29, 3.
oblitēsco, tuī, ere (ob u. latesco), sich verbergen, sich verstecken, in rimis (v. Sandkörnern), Varro r.r. 1, 51, 1: a nostro aspectu (v. Planeten), Cic. Tim. 37: erigensque cursum suum oblituit (v. einem Planeten), Sen. nat. qu. 7, 29, 3: qui velut timidum atque iners animal metu oblituit, Sen. ep. 55, 5.
oblĭtēscō, (16) tŭī, ĕre (ob, latesco), intr., se cacher : Cic. Tim. 37 ; Varro R. 1, 51, 1 ; Sen. Ep. 55, 5 ; Nat. 7, 29, 3.
oblitēscō —, —, ere, inch.
- ob+latesco, to hide, conceal oneself: a nostro aspectu.