About
Menu

oboedire

oboedire [CL] 1 to obey, comply with, submit to power or authority of: a (absol.); b (w. dat.); c (w. acc.); d (impers.); e (transf. & fig.). a illi sine mora statim ~ientes venerunt ad lapidem V. Cuthb. III 2; obire, pro ~ire, ongengan GlP 532; neminem occidendo qui voluit ~ire Ad. Mur. Chr. 29; tucius est ~ire quam jubere Regim. Princ. 75.  b 705 tui oris imperio ~ire memet ipsum amplius paro Wealdhere Ep. 23; promittens ei felicem vitam ‥ si ei ~ire voluisset V. Greg. p. 90; quia ‥ ad ~iendum divinis imperiis jam prompta fuisset Bede Ep. Cath. 23; querit ‥ ethica parentibus magis an legibus oporteat ~ire, si forte dissentiant J. Sal. Met. 870B; quia similiter ~ierunt maritis suis S. Langton Ruth 88.  c s1458 hoc nostrum laudum ‥ fractum, aut non custoditum, ~itum, vel non performatum Reg. Whet. I 306.  d aliquando bene praecipitur et bene ~itur ‥ nonnumquam vero male praecipitur et bene ~itur Alex. Cant. Dicta 15 p. 166; quia plus eis [verbis sapientium] intenditur et ~itur quam clamor principis inter stultos cui nec intenditur nec ~itur Andr. S. Vict. Sal. 131.  e anima ‥ que non bene vult regere carnem suam, sed ~it desideriis suis Ailr. Serm. 45. 40; quia non potest exalare, nascitur ibi calor accidentalis qui dissolvit et consumit grossiores partes tritici. unde illis dissolutis et consumptis ~it decoctioni Quaest. Salern. B 131; o quam magna et omni laude extollenda est ista lex nature cui ~iunt alie humane leges universe Fortescue NLN I 5. 2 (eccl. & mon.; w. ref. to obedience required by monastic discipline or ecclesiastical hierarchy). si ‥ abbas jusserit monacho suo pro hereticis mortuis missam cantare, non licet et non expedit ~ire ei Theod. Pen. I 5. 11; possem in monachia paupertate serviendo et ~iendo abbati regulariter subesse Anselm (Ep. 159) IV 27; dicens se libenter illis Theodori diffinitionibus ~iturum que sacratis canonibus consonarent W. Malm. GP III 104 p. 235. 3 (w. ref. to dependency of monastery) to be subordinate (to; in quot., w. ad). 872 (14c) liberabo civitatem illam et alia monasteriola loca quae ad se ~iunt et pertinent CS 535. 4 (pr. ppl.): a (as adj.) obedient; b (as sb.) one who obeys (in quots., eccl. & mon.). aurem audientem dicit auditorem verbi ~ientem Bede Prov. 997; litteras ‥ humili oboedientia et ~ienti humilitate suscepimus Anselm (Ep. 87) III 212; ~ientem devotionem huic nostre hortationi non desistas accommodare (Lit. Papae) W. Malm. GR I 58; si deinde mitem eum et ~ientem spiritus pietatis effecerit Ailr. Jes. III 20; 1369 hobediens et fidelis (v. legalis 2c).  b et tunc seculares ‥ vitam ~ientium, hoc est contemplativorum, estimabunt insaniam? Bald. Cant. Serm. 7. 72; 14‥ beatus frater ‥ Willielmus ‥ qui erat verus ~iens, qui gardiano suo obediebat post mortem suam Mon. Francisc. I 529.

Saved

Recent