About
Menu

oboedientia

oboedientia, obedience

ŏboedĭentĭa (obed-), ae, f. [oboediens],
  • obedience (class.).
    • A Of persons.
      • 1 With gen.: servitus est oboedientia fracti animi, Cic. Par. 5, 1, 35.—
      • 2 Absol.: relinquunt enim et abiciunt oboedientiam, Cic. Off. 1, 29. 102.—
    • B Of bees: mira plebi circa regem oboedientia, Plin. 11, 17, 17, § 52.—
    • C Of elephants: intellectus illis sermonis patrii et imperiorum oboedientia, Plin. 8, 1, 1, § 1.

Saved

Recent