oboediens
oboediens, obedient, subject, compliant
ŏboedĭens, P. a., and ŏboedĭenter, adv., v. oboedio, P. a. fin.
oboediēns (obēdiēns), entis, PAdi. m. Compar. u. Superl. (v. oboedio), gehorsam, willfährig, fügsam, a) v. Pers. usw., m. Dat.: nulli est naturae oboediens aut subiectus deus, Cic.: adeo imperio meliori animus mansuete oboediens erat, ut etc., so gutwillig fügte man sich besserem Befehle, daß usw., Liv.: imperiis vivorum nemo oboedientior fuit me uno, Liv.: imperiis oboedientissimus miles, Liv.: dicto oboedientem esse magistro, aufs Wort folgen, Plaut.: verb. ne plebs nobis dicto audiens atque oboediens sit, Liv. – m. ad u. Akk., ut ad nova consilia gentem quoque suam oboedientem haberet, Liv. 28, 16, 11. – absol., cetera omnia secunda et oboedientia sunt, glücklich (näml. Lage usw.) u. gehorsam (näml. Länder u. Völker), Sall. – subst., oboediēns, der Gehorchende, Untergebene (Ggstz. dominus et imperans), Cic. u. Liv. – b) übtr., v. Stoffen, fügsam, oboedientissima quocunque in opere fraxinus, Plin.
ŏbœdĭēns, tis, part.-adj. de obœdio, obéissant, soumis : rationi Cic. Off. 1, 132, soumis à la raison ; ad nova consilia Liv. 28, 16, 11, acceptant de nouveaux desseins ; omnia obœdientia sunt Sall. J. 14, 19, tout obéit à vos vœux || -tior Liv. 25, 38, 7 ; -tissimus Liv. 7, 13, 2 ; Plin. 16, 228.
oboediēns (not obēd-), entis, adj.with comp.and sup.
- P. of oboedio, obedient, subject, compliant: Omnia oboedientia sunt, reduced to subjection, S.: cuius vis omnis in consensu oboedientium esset, the obedient, L.: nulli naturae deus: natio huic imperio: ut illis oboedientes vivamus, S.: imperiis nemo oboedientior, L.: imperiis oboedientissimus miles, L.: ad nova consilia gens, L.