obnubilatio
obnūbilātio, ōnis, f. (obnubilo), die Umwölkung, Verdüsterung, bildl., tristitiae, Augustin. serm. 94, 4 Mai.
obnubilo ‥ et inde ‥ ~o
ita quod nubes ‥ fulgorem claritatis ~one sua subducant oculis humanis
in aere facta est nubium densitas et solaris ~o claritatis
nubium densitas et solis ~o
cujus gratie nimiam ‥ una die irruit ~onem
nos talia enormia considerantes in status monastici ~onem quamplurimum redundare
hujus opusculi qualitatem ‥ exili duxi ~one velandam
obnūbĭlātĭō, ōnis, f. , action de couvrir comme dʼun nuage [fig.] : Aug. Serm. 184, 4 Mai.