obsequialis
obsĕquĭālis, e, adj. [obsequium],
- complying, yielding, complaisant (late Lat.): amor, Ven. Carm. 6, 7, 274.
obsequiālis, e (obsequium) = obsequiosus, Ven. Fort. carm. 6, 5, 274 Leo.
non tam obedientiali reverentia, quam devotione ~i
dignis ~ibus honoribus venerari
vos tali [sc. provisoris esculentorum ] ministerio ~i ‥ indigetis
te numero clientorum meorum familiarium et ~ium aggregamus
dux noster Gloucestrie cum illis et aliis ~ibus dominorum quos moveret appetitus ad videndum spectaculum
rogamus quatinus ‥ clerici nostri ‥ absenciam ‥ pro tempore quo noster fuerit et erit ~is ‥ favorabiliter excusatam habentes
~es ‥ monasterii
sustentacionem canonicorum ejusdem prioratus et eorum ~ium in moderato numero sibi assistencium
~ia sunt perfecta
obsĕquĭālis, e (obsequium), obséquieux : Fort. Carm. 6, 7, 274.
Et sic frustrati sunt sua spe, qui credebant Bononiam Obsequialem partis Imperii. Obsequialis amor,apud Fortunatum lib. 6. carm. 7.
Johannes dictus de Insula de Cameraco, Obsequialis domini archidiaconi.