About Report a problem

Menu

obserere

1 obserere [CLcf. serere =to sow] 1 to plant with; b (transf.). agrum suum parva licet ex parte tribulis et spinis obsitum ‥ evacuat Ailr. Spec. Car. II 21. 570B; terra ‥ silvis ‥ fuerat obsita Gir. TH III 2; ~itus, ‥ plantyd a bowte WW.  b perrexerunt ‥ per pontem aculeis ~itum Coggesh. Visio 29. 2 to cover, surround; b (fig.). aliquid de veteri musco quo superficies ligni erat obsita Bede HE III 2 p. 130; obsitus, circumdatus GlC O 52; praesertim cum nec locus iste habilis esset tanto monumento, nec, palude obsitus, foret accessibilis populo Alcuin Vedast. 425; cum crinibus prolongioribus obsitus, potius armiger quam clericus appareret R. Cold. Godr. 215; granum paleis vestitur et obsita spina / est rosa (Vers.) M. Rievaulx 10; favilla et fumus ita obscuraverunt ac si esset ~itus densa nube Trevet Troades 5.  b dilecta denique anima variis perturbationibus obsita [ME: umbesett] Rolle IA 229. 3 to cause to be born, procreate, engender, beget (unless referred to 2a supra). carneis adhuc vinculis obsitus, contuetur aeterna R. Cold. Godr. 163.
2 obserere [cf. CL serere =to link] 1 to link together. repagula, serae atque cathenae quibus ~erebantur [sc. januae] confracta sunt Alex. Cant. Mir. 23 (I) p. 209. 2 to put together, compose. cunctis scientibus quod fratribus suis conseruisset [v. l. obseruisset] calumpnias Flor. Hist. I 93.

Saved

Recent