obsequor
obsequor, to comply, yield, gratify, humor, submit, be accommodating
- Lit., to accommodate one's self to the will of a person; to comply with, yield to, gratify, humor, submit to; with dat. of the pers. or thing (freq. and class.; syn.: morigeror, obtempero, pareo, oboedio), Cato R. R. 5: cum huic obsecutus sis, illi est repugnandum, Cic. Tusc. 5, 20, 60; id. Clu. 54, 149; id. Q. Fr. 1, 1, 11, § 32: voluntati alicujus, id. Fin. 2, 6, 17: imperio, Juv. 10, 343. —
- β With acc. of the thing (ante- and post-class.): et id ego percupio obsequi gnato meo, in this, Plaut. As. 1, 1, 61 (76): ea, Gell. 2, 7, 13.—
- II Transf.
- A To yield to, give one's self up to, indulge in a thing: amori, Plaut. Trin. 2, 1, 8 (230): studiis suis, Nep. Att. 2: fortunae, Caes. ap. Cic. Att. 10, 8, 1: pudori, Cic. Fam. 16, 9: tempestati, id. ib. 1, 9, 21: est lubido homini suo animo opsequi, Plaut. Bacch. 3, 3, 12 (416): animo, to follow one's inclinations, id. Mil. 3, 1, 83 (678); id. Ps. 5, 1, 26 (1271): irae, Curt. 5, 8, 12.—
- B Of inanimate things, to be yielding, pliant, ductile: aes regulare malleis obsequitur, Plin. 34, 8, 20, § 94.—Impers. pass.: volo amori obsecutum illius, Plaut. As. 1, 1, 62 (77) (v. Lachm. Lucr. p. 304).
- —Hence, obsĕ-quens, entis, P. a. (separate, vin' tu te mihi ob esse sequentem an nevis? Plaut. Merc. 1, 2, 39 (149)).
- A In gen., yielding, compliant, obsequious: opsequens oboediensque est mori atque inperiis patris, Plaut. Bacch. 3, 3, 55 (459): patri, Ter. Heaut. 259: legiones nobis, Cic. Fam. 10, 8.—Comp.: animus obsequentior, Sen. Ep. 50, 6; Curt. 6, 3, 18.— Sup.: curae mortalium obsequentissimam esse Italiam, amenable, susceptible of culture, Col. 3, 8, 5: nurus, Quint. Decl. 291. —
- B In partic., an appellation of the gods, favorable, indulgent, gracious, propitious: bonam atque obsequentem deam, Plaut. Rud. 1, 5, 3 (261).—Esp. as subst., of Fortuna: Quem te deum autem nominem? Leo. Fortunam atque obsequentem, Plaut. As. 3, 3, 126 (716); Inscr. Orell. 1750; 1751.— Hence, adv.: obsĕquenter, compliantly, obsequiously (perh. not in Cic.): haec a collegā obsequenter facta, Liv. 41, 10, 12: parere alicui, Plin. Ep. 4, 11, 15.—Sup.: vixit in contubernio aviae severissime, et tamen obsequentissime, entirely according to her wishes, Plin. Ep. 7, 24, 3.
➳ pass. impers. *Pl. As. 77.
- 1. toegeven aan, volgzaam zijn jegens, gehoorzamen [patri; senibus; centurioni; senatui; legibus; fortunae; naturae]; (m. ut);
- 2. zich overgeven aan, zich laten leiden door [studiis suis; irae; gloriae; alcis voluntati].
從人。服事。— tempori 隨時就便。Animo obsequor 從己所欲。
Suggest a Translation
See an image
- to comply, yield, gratify, humor, submit, be accommodating: tibi, T.: huic: voluntati tuae: imperio, Iu.: uti de Pompilio referrent, senatui, L.—To yield, give up, indulge: animo, T.: huius cupiditati: studiis suis, N.: irae, Cu.
-
…cervice lacertis da mihi perpetua, genitor carissime, dixit virginitate frui dedit hoc pater ante Dianae. Ille quidem obsequitur, sed te decor iste quod optas esse vetat. Votoque tuo tua forma repugnat Phoebus amat visaeque cupit conubia…
Ovid, Metamorphoses
-
…comparati. mihi crede, una me causa movet in qua scio me τετυφῶσθαι. sed, ut facis, obsequere huic errori meo. nam quod scribis ἐγγήραμα, actum iam de isto est ; alia magis quaero. Scr…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…iudicare volumus. legiones habeo quinque sub signis et sua fide virtuteque rei p. coniunctissimas et nostra liberalitate nobis obsequentis, provinciam omnium civitatium consensu paratissimam et summa contentione ad officia certantem, equitatus auxiliorumque tantas copias quantas hae gentes…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…ne quid properes. symphoniam Lysonis vellem vitasses, ne in quartam hebdomada incideres ; sed quoniam pudori tuo maluisti obsequi quam valetudini, reliqua cura. Curio misi ut medico honos haberetur et tibi daret quod opus esset me cui…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…progrediendum tibi non existimasses. namque et amicitiae graviorem iniuriam feceris et tibi minus commode consulueris, si non fortunae obsecutus videberis omnia enim secundissima nobis, adversissima illis accidisse videntur, nec causam secutus eadem enim tum fuit cum ab…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…per nos cum re publica coniunctum et a nobis et a re publica diiungemus ; sin autem omnibus in rebus obsequemur, funditus eos perire patiemur quorum non modo saluti sed etiam commodis consulere debemus. haec est una, si…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…commoratus sum, nec ex eo quicquam audivi, quod sibi a te mandatum diceret. ac sane vellem potuisset obsequi voluntati tuae ; non enim arbitror noluisse. Scr. in castris prid. K. Sept. a .…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…cogimur. Nam ceteri primum ante tenentur adstricti quam quid esset optimum iudicare potuerunt ; deinde infirmissimo tempore aetatis aut obsecuti amico cuidam aut una aliquoius quem primum audierunt oratione capti de rebus incognitis iudicant et ad quanicumque sunt disciplinam quasi…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…in consilio sunt obsecret obtesteturque P. Quinctius per senectutem ac solitudinem suam nihil aliud nisi ut vestrae naturae bonitatique obsequamini, ut, cum veritas cum hoc faciat, plus huius inopia possit ad misericordiam quam illius opes ad crudelitatem…
Cicero, pro Quinctio
-
…partes, rhetoricam palmae, dialecticam pugni similem esse dicebat, quod latius loquerentur rhetores, dialectici autem compressius. obsequar igitur voluntati tuae dicamque, si potero, rhetorice, sed hac rhetorica philosophorum, non nostra illa forensi ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum