About Report a problem

Menu

obsistere

obsistere [CL] 1 (intr) to stand in the way; b (trans.) to stand in the way of, block. longa terrarum marisque intervalla quae inter nos ac vos obsistunt Bede HE II 18 p. 121; actutum lictorum torva vorago / obstitit Frith. 836; quisque velocior illo si nihil obstiterit (Vers. Corpus) Hist. Chess 519.  b discedite omnes de via! nec mihi aliquis ~at itinera mea Liv. Op. 52. 2 (of natural force, w. dat.) to block, provide a barrier for, withstand. quibus [flammis] cum nullo aquarum injectu posset aliquis ~ere Bede HE II 7 p. 94; nisi quantum siccitas terre humori aque ~it ad vitam animantium tuendam Sacrob. Sph. 78. 3 to offer opposition (to physical attack), resist; b (w. dat.). Gaufredus ‥ Martellus ‥ videbatur sibi felicitate quadam omnes ~entes contundere W. Malm. GR III 231; ~ebat Fortuna, omnes eorum conatus in irritum deducens Ib. V 419; hostibus se opponunt, ~entes repellunt Ailr. Inst. Inclus. 33 p. 678.  b validissimam pubem ‥ ad ~endum regi delectam G. Steph. 16. 4 to oppose, resist (absol or intr.); b (w. dat.). c to put objections in argument. d (nullo ~ente) with no one resisting, without opposition. omnis sanctarum scripturarum repugnat auctoritas, ~it ratio, ipsa conscientia nostra reclamat Ailr. Spec. Car. II 17. 564; canonica traditio non ~it Ad. Marsh Ep. 9 (v. canonicus 1a).  b ejus piis beneficiis ille densissimis suae nequitiae spinetis semper ~eret Bede Retract. 1014; si quid responderis cui auctoritas ~ere sacra videatur Anselm (CurD 1) II 50; tanta esset ejus nominis virtus ut nulla ei magia, nulla mathesis ~ere posset W. Malm. GR II 170; nulla est difficultas justis desideriis ~ens Bald. Cant. Commend. Fid. 598; per propriam minime, set per regiam solum se nobis ~ere posse reputat virtutem Gir. SD 98.  c verum hic iterum ~endo queris R. Melun Sent. II 12; nisi forte ~at quod non cujuslibet generis percunctativa ‥ interroganda esse videntur Balsh. AD rec. 2 142.  d praedas nullo ~ente trans maria exaggerabant Gildas EB 17 (cf. Bede HE I 12); comitatum suum ~ente nullo recepit W. Malm. GR V 394. 5 to conflict: a (transf.); b (fig., w. dat.) to conflict with. a fortius obsistunt spiritus atque caro Nig. Mir. BVM 2416.  b ita ut proprietas ‥ communioni non ~at, ut communionis bonum non impediat Bald. Cant. Serm. 15. 69. 558; affectui ratio ~ebat Ailr. Spec. Car. I. 106. 542. 6 to hinder, prevent; b (of abstr.); c (w. quin, quominus, or ne). 1071 nisi ego censura canonica obstitissem ‥ clam ad monasterium confugisset Lanfr. Ep. 2.  b si non valetudo corporis ~eret, cotidie psalterium totum ‥ decantaret Bede HE III 27 p. 193; cum spes procreande prolis permiserit ‥ vel consuetudo civilis ‥ non obstiterit Andr. S. Vict. Sal. 110; ostendere voluit Dominus ‥ posse fieri impossibilia, si non ~at hesitatio nostra Bald. Cant. Commend. Fid. 602; inter multas ~entes difficultates que a bono nos retrahunt Ib. 603.  c pondus corporeae infirmitatis, ne episcopus fieri posset, obstitit Bede HE IV 1 p. 202; amor pecuniae ne obtemperaret obstitit Id. Ep. Cath. 127; ostendit ‥ nec aliud obstitisse quin solutum sit quod promissum fuerat Andr. S. Vict. Dan. 88; voluntas ‥ ~it ne promoveantur [sc. membra] Bald. Cant. Serm. 10. 15. 495; nec ~ens quin quidlibet esset naturaliter causativum cujuscumque novi in se existentis Duns Ord. III 258; 1322 nichil canonicum ~it eidem Rogero quominus beneficum ecclesiasticum ‥ valeat recepere Lit. Cant. I 86. 7 (w. dat.) to harm, be detrimental to. c801 [aurum et argentum] quae non prosunt possidentibus illa sed magis ~unt Alcuin Ep. 242.

Saved

Recent