obsisto
obsisto, to take place before, stand in the way
- I In gen.: hic obsistam, ne, etc., will station myself, Plaut. Mil. 2, 3, 62 (333): alicui obviam, to plant one's self in another's way, id. Capt. 4, 2, 11 (791): obsistens obtestansque, Liv. 2, 10, 3: plures abeunti Volumnio obsistere, id. 10, 19.—
- II In partic.
- A To set one's self against; to oppose, resist, withstand: qui cum obsistere ac defendere conarentur, Cic. Verr. 2, 4, 43, § 94: omnibus ejus consiliis, id. Cat. 3, 7, 17: dolori, id. Tusc. 2, 12, 28: odiis, id. Off. 2, 7, 23: vitiis, id. ib. 2, 10, 37: visis, to disapprove of, id. Fin. 3, 9, 31: opinionibus, id. Ac. 2 (Luc.), 34, 108. —With inf.: obstitit Oceanus in se simul atque in Herculem inquiri, opposes, forbids, Tac. G. 34.—With ne: Histiaeus Miletus ne res conficeretur obstitit, Nep. Milt. 3, 5: obstitisti, ne ex Italiā transire in Siciliam fugitivorum copiae possent, Cic. Verr. 2, 5, 2, § 5.—With quominus: quae si cui obstitit, quominus referret gratiam, etc., Sen. Ben. 5, 5, 3.—Impers. pass.: magnitudine animi facile posset repugnari obsistique fortunae, Cic. Fin. 4, 7, 17.—
- B obstĭ-tus, a, um, P. a.
- 1 Over against, opposite: luna radios solis obstiti vel adversi usurpat, Ap. Deo Socr. p. 42.—
- 2 Lit., opposing, inimical; hence, in augury, struck by lightning: obstitum Cloatius et Aelius Stilo esse aiunt violatum attactumque de caelo. Cincius quom qui deo deaeque obstiterit id est qui viderit, quod videri nefas esset, Paul. ex Fest. p. 193 Müll.: FVLGVRA ATQVE OBSTITA PIANTO, Cic. Leg. 2, 9, 21.
➳ part. fut. obstiturus Itin. Alex. 21 (55).
- 1. gaan staan tegenover, in de weg gaan staan (m. dat.) [abeunti; hosti; metaf. alcis famae in de schaduw stellen]; pf. in de weg staan;
- 2. zich verzetten tegen, weerstand bieden aan, bestrijden (m. dat.) [barbaris; opinioni, consiliis alcis; sceleri alcis; libidini; dolori]; (m. ne; quominus; inf.).
抵擋。逆。惟。敵。抗拒。— ei obviam 等候以迎人。Hic obsistam 吾將任此。
Suggest a Translation
See an image
- to take place before, stand in the way: obsistens obtestansque, L.: abeunti Volumnio, L.—To make stand against, oppose, resist, withstand: hostes obsteterunt, S.: Quicumque mundi terminus obstitit, H.: Gallia, cuius consensui ne orbis quidem terrarum possit obsistere, Cs.: dolori: visis, to disapprove of: obstitit Oceanus in se inquiri, forbids, Ta.: tibi, ne in aedīs accederes: ceteris naturis, quo minus perficiantur: facile posset obsisti fortunae: vix obsistitur illis, Quin, etc., they are hardly prevented, O.
-
…a caeli regionibus ostendebat horribili super aspectu mortalibus instans, primum Graius homo mortalis tollere contra est oculos ausus primusque obsistere contra ; quem neque fama deum nec fulmina nec minitanti murmure compressit caelum, sed eo magis acrem inritat animi…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…turbare timore et merito ; nam si certam finem esse viderent aerumnarum homines, aliqua ratione valerent religionibus atque minis obsistere vatum. nunc ratio nulla est restandi, nulla facultas, aeternas quoniam poenas in morte timendum. ignoratur enim…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…tonitrua mentes et cum fulminibus facientes fulgura ventos. His quoque non passim mundi fabricator habendum aera permisit vix nunc obsistitur illis, cum sua quisque regant diverso flamina tractu, quin lanient mundum tanta est discordia fratrum. Eurus ad…
Ovid, Metamorphoses
-
…Romani vel constituendam vel recipiendam. quid igitur D. Brutus de M. Antonio iudicavit excludit provincia ; exercitu obsistit ; Galliam totam hortatur ad bellum, ipsam sua sponte suoque iudicio excitatam. si consul Antonius, Brutus hostis…
Cicero, Philippicae
-
…anteire ceteris virtute putantur et cum omni carere dedecore, tum vero iis vitiis, quibus alii non facile possunt obsistere. Nam et voluptates, blandissimae dominae. maioris partis animos a virtute detorquent et, dolorum cum admoventur faces…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…animi auresque vestrae, Quirites, me gratificantem Septimiis, Turraniis ceterisque Sullanarum adsignationum possessoribus agrariae legi et commodis vestris obsistere. hoc si qui crediderunt, illud prius crediderint necesse est, hac lege agraria quae promulgata est adimi Sullanos…
Cicero, de Lege Agraria
-
…est, quod Pisistrato tyranno a Solone responsum est, cum illi quaerenti qua tandem re fretus sibi tam audaciter obsisteret respondisse dicitur senectute. sed vivendi est finis optimus, cum integra mente certisque sensibus opus ipsa suum eadem quae…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…momento ullo anteponentem, et qui, ut quidam Academici constituisse dicuntur, extremum bonorum et summum munus esse sapientis obsistere visis adsensusque suos firme sustinere. his singulis copiose responderi solet, sed quae perspicua sunt longa esse non debent…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…. ego meum consilium cum iudicibus tum populo Romano probavi nemo est qui alia ratione istorum iniuriae atque impudentiae potuisse obsisti arbitretur. etenim qua stultitia fuissem, si, quam diem qui istum eripiendum redemerunt in cautione viderunt, cum…
Cicero, in Verrem
-
…te ex libella, me ex terruncio. in Actio Corcyrae Alexio me opipare muneratus est. Q. Ciceroni obsisti non potuit quo minus Thyamim videret. filiola tua te delectari laetor et probari tibi φυσικὴν esse τὴν πρὸς τὰ…
Cicero, Epistulae ad Atticum