obsolesco
obsolesco, to wear out, grow old, decay, fall into disuse, lose value, become obsolete
- to wear out, to grow old, decay, fall into disuse, lose value, become obsolete (class.; syn. exolesco): his (verbis) oportet, si possis, non uti: sic enim obsolescent, Varr. L. L. 9, § 16 Müll.: haec ne obsolescerent, renovabam, cum licebat, legendo, Cic. Ac. 1, 3, 11: obsolevit jam oratio, id. Imp. Pomp. 17, 52: vectigal, quod in bello non obsolescat, id. Agr. 1, 7, 21: laus, Tac. A. 4, 26: enituit aliquis in bello, sed obsolevit in pace, Plin. Pan. 4, 5.
- —Hence, obsŏlētus, a, um, P. a.
- A Lit., old, worn out, thrown off: erat veste obsoletā, Liv. 27, 34: vestitus, Nep. Ages. 8, 2: amiculum, Curt. 6, 9, 25: vestitu obsoletiore, Cig. Agr. 2, 5, 13: homo obsoletus, in a worn-out dress, id. Pis. 36, 89: tectum, old, ruinous, Hor. C. 2, 10, 6: verba, obsolete, Cic. de Or. 3, 37, 150: obsoleta et vulgaria, id. Quint. 18, 56.—
- B Transf., common, ordinary, poor, mean, low: crimina, Cic. Verr. 2, 5, 44, § 177: gaudia, Liv. 30, 42.—Comp.: obsoletior oratio, a too ordinary, too negligent style, Cic. de Or. 3, 9, 33: honores, of little worth, Nep. Milt. 6, 2: color, Col. 4, 30: o nec paternis obsoleta sordibus, Hor. Epod. 17, 46: dextra obsoleta sanguine, defiled, Sen. Agam. 977.—Hence, adv.: obsŏlētē, in an old or worn-out style, poorly, meanly: paulo tamen obsoletius vestitus, Cic. Verr. 2, 1, 58, § 152.
- 1. verslijten, verouderen;
- 2. (metaf.) aanzien, waarde verliezen, onbekend worden; ➤ obsolevit iam oratio.
- inch, to wear out, grow old, decay, fall into disuse, lose value, become obsolete: obsolevit iam oratio: ut alia vetustate obsolevissent, had been forgotten, L.
-
…eis, quae novamus et facimus ipsi. In propriis igitur est verbis illa laus oratoris, ut abiecta atque obsoleta fugiat, lectis atque inlustribus utatur, in quibus plenum quiddam et sonans inesse videatur. Sed in hoc verborum…
Cicero, de Oratore
-
…modica libertate populo data facilius tenuit auctoritatem principum. Neque ego haec nunc sine causa tam vetera vobis et tam obsoleta decanto, sed inlustribus in personis temporibusque exempla hominum rerumque definio, ad quae reliqua oratio derigatur mea. Tenuit…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…quam consuetudini iudiciorum esse videatur. atque etiam clamitas, Laterensis quo usque ista dicis nihil in Cispio profecisti ; obsoletae iam sunt preces tuae. de Cispio mihi igitur obicies, quem ego de me bene meritum, quia te…
Cicero, pro Plancio
-
…effert se, si unum aliquid adfert, aut bellicam virtutem aut usum aliquem militarem ; quae sane nunc quidem obsoleverunt ; aut iuris scientiam, ne eius quidem universi ; nam pontificium, quod est coniunctum, nemo discit ;…
Cicero, de Oratore
-
…etiam si primo aspectu nos ceperunt, diutius non delectant ; cum eidem nos in antiquis tabulis illo ipso horrido obsoletoque teneamur. Quanto molliores sunt et delicatiores in cantu flexiones et falsae voculae quam certae et severae Quibus tamen non…
Cicero, de Oratore
-
…habere, quae nisi a te habere non potuerit. Balbo quidem intellegebam sat faciendum fuisse, tantum nolebam aut obsoletum Bruto aut Balbo inchoatum dari. Postea cum nihil in litteris inveniatur, quod pertineat ad libros de finibus ,…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…re publica vectigal esse quod amissis aliis remaneat, intermissis non conquiescat, in pace niteat, in bello non obsolescat, militem sustentet, hostem non pertimescat ; praetermitto omnem hanc orationem et contioni reservo ; de periculo salutis ac…
Cicero, de Lege Agraria
-
…; id egit ut amicos observantia, rem parsimonia retineret ; antiquam offici rationem dilexit cuius splendor omnis his moribus obsolevit. at si in causa pari discedere inferior videretur, tamen esset non mediocriter conquerendum ; nunc in causa superiore…
Cicero, pro Quinctio
-
…nominati omne bonum in voluptate posuerunt virtutemque censuerunt ob earn em esse laudandam, quod efficiens esset voluptatis. Quibus obsoletis floret Epicurus, eiusdem fere adiutor auctorque sententiae. Cum his viris equisque, ut dicitur, si honestatem tueri…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Hortensius si uni omnia tribuenda sint, dignissimum esse Pompeium, sed ad unum tamen omnia deferri non oportere. obsolevit iam ista oratio re multo magis quam verbis refutata. nam tu idem, Q. Hortensi, multa pro…
Cicero, pro Lege Manilia