About Report a problem

Menu

obsolescere

obsolescere [CL], obsolere [ML] 1 to fall into disuse, fade away, be forgotten about, decline. b to become or be unfamiliar. urbis ‥ quae jam ruinis crebrioribus paene ~uerat Alcuin Vedast. 426; multae religiositatis unione fuscata theorici cultus absolvere [v. l. obsolevere] seminia O. Cant. Pref. Frith. 25; litterarum et religionis studia etate procedente ~everunt W. Malm. GR III 245; situ et neglectu vetustatis ~everant P. Blois Opusc. 871B; cum ‥ veteri ‥ vado dudum ~eto ad aliud ejusdem aque vadum quod modernior usus frequentaverat jam transire parasset Gir. IK I 6; nominis ‥ ~escat impositio Balsh. AD rec. 2 43 (v. impositio 11a).  b to be vn wonte, ‥ dissolere, †absolere [l. obsolere] CathA. 2 to become or be dirty, vile, or fetid. dicitur ~eo, -es, i. dissuescere, fetere, vilescere Osb. Glouc. Deriv. 393. 3 (p ppl. as adj.): a worn out, fallen into disuse or disregard. b dirty, vile, fetid. a ~itus, deletus GlC O 27; nobili sed per vetustatem ~eta prosapia Noricorum W. Malm. GR II 127; nunquid aliquid vetustum aut ~etum J. Sal. Met. 829D; rerum usitatissimarum nomina ignotissima esse ‥ dicebas, ideoque jam pene absoleta [sic MS] Balsh. Ut. 45.  b ~etum, i. sordidum besutod GlP 1075; sordidus, mendosus, maculosus, ~etus Osb. Glouc. Deriv. 398; ~etus, fetidus Ib. 400.

Saved

Recent