obsoleto
obsŏlēto, āvi, 1, v. a. [obsoletus], to degrade, soil, sully, stain, defile (eccl. Lat.).
- I Lit.: qui vestitum obsoletāssent nuptialem, Tert. adv. Gnost. 6.—
- II Trop.: majestatis vestigia obsoletant, Tert. Apol. 15.
obsolēto, āre (obsoletus), unscheinbar machen, besudeln, Tert. adv. gnost. 6. – bildl., Tert. apol. 15.
obsŏlētō, āvī, āre, tr., souiller, flétrir, abolir : Tert. Scorp. 6 ; Apol. 15.