obsorbeo
ob-sorbĕo, ŭi, 2, v. a., to sup or drink up, to swallow or gulp down (poetical).
- I Lit., Plaut. Mil. 3, 2, 21 (833): aquam, id. Curc. 2, 3, 34 (313): placentas, to gulp down, bolt, Hor. S. 2, 8, 24: unionem liquefactum, Plin. 9, 35, 58, § 121.—Absol.: ter die absorbebat, terque eructabat, Hyg. Fab. 125: ursis homines non plane comedendi, sed obsorbendi objectabantur, Lact. Mort. Pers. 21, 6.—
- II Transf.: fores, Quae obsorbent quicquid venit intra pessulos, swallow up, Plaut. Truc. 2, 3, 29 (350) (dub.; al. absorbent).
ob-sorbeo, uī, ēre, hinunterschlürfen, einschlürfen, eine Flüssigkeit, Plaut. mil. 834: aquam, Plaut. Curc. 313: unionem liquefactum, Plin. 9, 121: absol., (Charybdis) ter die obsorbebat terque eructabat, Hyg. fab. 125: ursis homines non plane comedendi, sed obsorbendi obiectabantur, Lact. de mort. pers. 21, 6. – Übtr., quae (fores) obsorbent quicquid venit intra pessulos, Plaut. truc. 351. – ➳ Hor. sat. 2, 8, 24 jetzt absorbere.
See: obsorbere
obsorbĕō, (16) bŭī, ēre, tr., avaler : Pl. Mil. 834 ; Curc. 313 ; Plin. 9, 121 || [fig.] engloutir : Pl. Truc. 351.