obtuitus
obtŭĭtus, ūs, v. obtutus.
Presbyteri.... ne in cœtibus misceantur ubi amatoria cantantur, et turpia aut obscœni motus corporum, choreis et saltationibus afferuntur, ne auditus et Obtuitus sacris mysteriis deputatus, turpium spectaculorum et verborum contagione polluantur.