obtortio
obtortĭo, ōnis, f. [obtorqueo],
- a twisting, writhing, distortion: valgia sunt labellorum obtortiones, Fulg. Prisc. Serm. p. 565, 33.
obtortio, ōnis, f. (obtorqueo), die Verdrehung, Fulg. expos. serm. ant. 46. p. 123. 12 Helm.
obtortĭō, ōnis, f. (obtorqueo), torsion : Fulg. Exp. serm. ant. 46.