obtrectator
obtrectator, a detractor, traducer, disparager
obtrectātor, ōris, m. [obtrecto],
- a detractor, traducer, disparager (class.): obtrectator est, qui facit quid contra recte tractantem, Paul. ex Fest. p. 199 Müll.: beneficii, Cic. Fl. 1, 2: multi communes obtrectatores atque omnium invidi, multa finxerunt, id. Planc. 23, 57: obtrectatores et invidi Scipionis, id. Rep. 1, 19, 31; id. Fam. 1, 4, 2: non relinquere locum obtrectatorum sermoni, id. Fl. 28, 68: contra inimicos atque obtrectatores, Quint. 11, 1, 23: laudum mearum, Cic. Brut. 1, 2.—
- β With dat.: huic sententiae obtrectatores amici regis erant, Just. 31, 6, 1.
obtrectātor, ōris, m. (obtrecto), der mißgünstige Widersacher, der Verkleinerer, der Mißgünstige, der Neider, beneficii, Cic.: laudum mearum, Cic.: obtrectatores et invidi Scipionis, Cic.: huic sententiae obtrectatores amici regis erant, Iustin. 31, 6, 1.
sin autem ‥ more ~oris successeris, cave ‥ ne a tenebris obcaeceris
(13c) omnibus praesentis donationis ~oribus et aemulis
livor ~orum
raritatem poetarum faciunt gemine lingue ~orum
nec ~orum linguas nec venenosos morsus invidie pertimescat
~ores et emuli
obtrectātŏr, (12) ōris, m. (obtrecto), détracteur, celui qui dénigre, qui critique : laudum mearum Cic. Br. 2, le détracteur de mes mérites ; [avec le datif] Just. 31, 6, 1.
obtrectātor ōris, m
- obtrecto, a detractor, traducer, disparager: obtrectatores multa finxerunt: laudum mearum.