About
Menu

obtrudo

obtrudo, to thrust upon, obtrude

ob-trūdo (collat. from obstrūdo), si, sum, 3, v. a.,
  • to thrust into or against (ante- and post-class.).
    • A In gen.: titionem inguinibus, Ap. Met. 7, 28, 10.—
    • B In partic.
      • 1 To gulp down, to swallow hastily: obtrudamus pernam, sumen, glandium, Plaut. Curc. 2, 3, 87 (366).—In the form obstrudo: stans obstrusero aliquid strenue, id. Stich. 4, 2, 12 (590); cf.: obstrudant obsatullent, ab avide trudendo ingulam, non sumendo cibum. Unde et obstrudulentum ... dixit Titinius: obstrudulenti aliquid, quod pectam sedens, etc., Paul. ex Fest. p. 193 Müll.—
      • 2 Transf., to thrust, press, force, or obtrude upon one: virginem alicui, Ter. And. 250: palpum alicui, to wheedle, cajole one, Plaut. Ps. 4, 1, 35 (939): arma armis, corpora corporibus, to dash, force against, Amm.16, 12: tactu obtrudentia, Cael. Aur. Acut. 2, 37, 197 (but obstrusa, Sen. Ep. 68, 4, is a false reading for abstrusa).

Saved

Recent