About
Menu

obtruncare

obtruncare [CL] 1 to chop off, lop off: a (part of body); b (part of plant); c (part of artefact). a uno ictu ‥ sibilantia blandimentorum capita ‥ ~avit Gosc. Edith 85.  b vitem obtruncat acies hilarantem J. Howd. Cant. 101; orteque spine segetem obtruncarunt Ib. 199.  c per bella [nos libri] ‥ ~amur, distrahimur, vulneramur R. Bury Phil. 7. 112. 2 to slay, kill. gigantem ‥ ~asse describitur [sc. David] Aldh. VirgP 53 p. 311; Angli ‥ in primis fortiores dira cede Danos ~arunt Enc. Emmae II 6; ni obstitissent ‥ obseratae fores ‥ male ominatos ‥ ~avisset W. Poit. I 25; †1141 vulgus ‥ burgensium Lindocolinorum multa parte ~atum est W. Malm. HN 489 p. 49; fornicarios ~avit H. Reading (I) Dial. III 1176D; et quem obtruncas trabibus / [amor] ad regni tronum erige J. Howd. Cyth. 139. 8.

Saved

Recent