obventus
ob-ventus, ūs, m. [obvenio],
- a meeting (eccl. Lat.), Tert. Anim. 41.
obventus, ūs, m. (obvenio), das Begegnen, die Ankunft, Tert. de anim. 41.
qui quidem monachi vivunt et vivere consueverunt de redditibus, proventibus, et ~ibus dicti prioratus
vera ‥ amicitia in se ipsa fructus suos constituit, omnemque spem futuri ~us ‥ precurrit
utinam omnes essent pauperes spiritu, uberior emineret in beneficio mutue benignitatis ~us
obventŭs, ūs, m. (obvenio), arrivée, rencontre : Tert. Anim. 41.