obvallo
ob-vallo, āvi, ātum, 1, v. a., to surround with a wall or rampart; to fortify, intrench.
- I Lit.: urbem, Paul. ex Fest. s. v. ob, p. 179 Müll.—*
- II Trop.: locus omni ratione obvallatus. Cic. Agr. 2, 1, 3.
ob-vāllo (āvī), ātum, āre, mit einem Walle umgeben, verschanzen, urbem, Fest. 178 (a), 15: ut vos his fluminibus obvallemini, Iul. Val. 1, 34. – bildl., locus omni ratione obvallatus, Cic. de lege agr. 2, 3.
obvallō, (16) āvī, ātum, āre, tr., entourer dʼun retranchement : P. Fest. 179 || [fig.] obvallatus Cic. Agr. 2, 3, fortifié.