obustus
obustus, P., burnt into, hardened by fire
obūstus, a, um: adj. (ob and ūrō), burnt, hardened in the fire, 7.506.
ŏbustus, a, um, Part. [ob-uro].
- Lit., burnt around, burnt, hardened in the fire (poet.): hic torre armatus obusto, Verg. A. 7, 506: sudes, id. ib. 11, 894.—
- II Transf.: glaeba gelu, burnt by frost. Ov. Tr. 5, 2, 66.
obūstus, a, um (ob u. uro), angebrannt, torris, Verg.: sudes, durch Brennen gehärtet, Verg.: quercus, Sil. – übtr., glaeba obusta (angegriffen) gelu, Ov.
[inmundi spiritus ] erant ‥ aspectu truces ‥ comis obustis
obusti,gebærnede
obustus, circumustus
ŏbustus, (15) a, um, brûlé à lʼextrémité : sudes obustæ Virg. En. 11, 894, pieux durcis au feu, cf. En. 7, 506 || brûlé [par la gelée] : Ov. Tr. 5, 2, 66.
ob-ūstus
- P., burnt into, hardened by fire: torre armatus obusto, V.: glaeba gelu, burnt by frost, O.