About
Menu

obvertere

obvertere [CL] 1 to turn toward: a (w. in & acc.); b (w. dat.). a Wilfridus ‥ leni Favonio provectus in altum, proras in eurum ~it ut Fresiam annavigaret W. Malm. GP III 100 p. 221.  b ~unt Martino latus morbidum W. Malm. GP II 121. 2 to turn round: a to turn (ship out to sea); b to turn (to face an enemy); c (absol.) to turn in opposition, to take a hostile stand. a naute ‥ navem ~unt W. Malm. GP IV 153 (v. higra).  b pectus ‥ intrepide ille ~ens W. Poit. I 16.  c mos est contra ~entes diversorum ictuum novum inicere modum V. Neot. A 2. 3 to turn so as to change. stirps quaecumque volet fixos obvertere fines, / Tartara ‥ sub acerba rotetur Frith. 283; ~ere, transvertere Osb. Glouc. Deriv. 403.

Saved

Recent