obvagio
ob-vāgĭo, īre, v. n.,
- to whine or whimper about: neve esurientes hic, quasi haedi, obvagiant, Plaut. Poen. prol. 31.
ob-vāgio, īre, vorwimmern, Plaut. Poen. prol. 31.
obvāgĭō, īre, intr., vagir : Pl. Pœn. 31.