obverto
obverto, to turn towards, turn against, direct towards
- To turn towards or against, to direct towards any thing (not in Cic. or Caes.): cujus ob os Graii ora obvertebant sua, Poët. ap. Cic. Tusc. 3, 18, 39; also ap. Cic. Fam. 9, 26, 2: mihi cornua, Plaut. Ps. 4, 3, 3 (1019): arcūs in aliquem, Ov. M. 12, 605: fenestras in aquilonem, Plin. 14, 21, 27, § 133: pelago proras, Verg. A. 6, 3; without pelago: cornua velatarum obvertimus antennarum, direct, id. ib. 3, 549: obstantes dum vult obvertere remos, to turn against (the water), to play, Ov. M. 3, 676: ordines ad clamorem, Liv. 27, 18.—
- II Mid., to turn one's self to or towards, turn to any thing: obvertor ad undas, Ov. H. 19, 191.
- —Hence, obversus, a, um, P. a., turned towards or against, directed towards.
- A Lit.: faciemque obversus in agmen utrumque, Ov. M. 12, 467: ad matrem, Tac. A. 4, 54: domicilia (apium) ad orientem, Col. 9, 7, 5; for which: frons (ornithonis) orienti, id. 8, 3, 1: Caucasus quā soli est obversus, Sol. 65.—With simple acc.: obversus orientem, Ap. Met. 2, 28, 20; cf.: profligatis obversis, the opponents, enemy, Tac. A. 12, 14.—
- B Trop., turned towards, inclined to, engaged in: ad sanguinem, et caedes, Tac. H. 3, 83: obversi militum studiis, id. ib. 3, 11.
- 1. wenden of richten naar (m. dat.; ad; adversus; in m. acc.) [arcum in alqm; pelago proras];
- 2. se ~ en pass. obverti (a) zich wenden naar (m. ad; in m. acc.) [ad matrem; in aciem]; (b) (milit. t.t.) front maken tegen (m. dat.; in m. acc.) [in hostem]; (c) (Tac.) zich wijden aan, de aandacht richten op (m. dat.; ad); ➤ Antonio obversa militum studia; milite ad sanguinem et caedes obverso.
- to turn towards, turn against, direct towards: cuius ob os ora sua: Cornua obvertimus antemnarum, direct, V.: remos, ply, O.: ordines, i. e. fall out of line, L.: obversus Contendit telum, facing (him), V.: obvertor ad undas, O.
-
…, Palinure, iacebis harena Sic fatur lacrimans, classique immittit habenas, et tandem Euboïcis Cumarum adlabitur oris. Obvertunt pelago proras ; tum dente tenaci ancora fundabat naves, et litora curvae praetexunt puppes. Iuvenum manus emicat ardens…
Vergil, Aeneid
-
…accubuit. in eo igitur, inquis, convivio Cicero ille, quem aspectabant, cuius ob os Graii ora obvertebant sua non me hercule suspicatus sum illam adfore. sed tamen ne Aristippus quidem ille Socraticus erubuit, cum esset…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…lectusque locusque Alcyonae lacrimas et, quae pars, admonet, absit. Portibus exierant, et moverat aura rudentes obvertit lateri pendentes navita remos cornuaque in summa locat arbore totaque malo carbasa deducit venientesque accipit auras. Aut minus ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…, ad occasus vel etiam ad septentriones, ut diutius eo fruantur. ceteri fere rationem naturae secuti in aquilonem obversas vites et arbores poni suasere. odoratiorem etiam fieri talem fructum democritus putat. aquilonis situm ventorumque reliquorum diximus secundo…
Pliny the Elder, Natural History
-
…corpore uno posset obsisti, excepturum. uadit inde in primum aditum pontis, insignisque inter conspecta cedentium pugna terga obuersis comminus ad ineundum proelium armis, ipso miraculo audaciae obstupefecit hostes. duos tamen cum eo pudor tenuit, Sp…
Livy, ab Urbe Condita
-
…coegi, peteret litus. Cuius ut viciniam attigimus, non expecto, ut quicquam ex praeceptis Vergilii fiat, Obvertunt pelago proras aut Ancora de prora iacitur, memor artificii mei vetus frigidae cultor mitto me in mare, quomodo…
Seneca, Ad Lucilium Epistulae Morales
-
…singulos pugnaturos et aegre inermem tantam multitudinem, nedum armatam, sustineri posse, in equum insilit et ante signa obuersus in aciem ordines interequitans quae tristitia, milites, haec, quae insolita cunctatio est hostem an me an uos…
Livy, ab Urbe Condita
-
…me omni modo liberat sententia, si uinco, condicio, si uincor sententia nonne uobis uidentur haec sophistarum argumenta obuersa inuicem uice spinarum, quas uentus conuoluerit, inter se cohaerere, paribus utrimque aculeis, simili penetratione, mutuo…
Apuleius, Florida
-
…pulvis et curus ab oriente semper quasi ex constituto, ita instruxit aciem, ut, Romanis adversus haec omnia obversis, secundum caelum tenens vento pulvere et sole pugnaret. Itaque duo maximi exercitus caesi ad hostium satietatem, donec…
Lucius Annaeus Florus, Epitome Rerum Romanorum
-
…, quoniam urinam cursu non inpedito reddant. constat in lusitania circa olisiponem oppidum et tagum amnem equas favonio flante obversas animalem concipere spiritum, idque partum fieri et gigni pernicissimum ita, sed triennium vitae non excedere. in eadem…
Pliny the Elder, Natural History