obvolvo
obvolvo, to wrap round, envelop, muffle up, cover over, enfold
ob-volvo, vi, ūtum, 3, v. a., to wrap round, muffle up, cover all over (class.; cf. obtego).
- I Lit.: pictor ille vidit, obvolvendum caput Agamemnonis esse, Cic. Or. 22, 74; so freq.: capite obvoluto, with his head muffled up, Plaut. Most. 2, 1, 77 (424); Cic. Verr. 2, 5, 28, § 72; Liv. 4, 12 fin.; cf. id. 23, 10; Suet. Calig. 58: caput obnubere ... quod est obvolvere, Paul. ex Fest. p. 170 Müll.: os obvolutum est folliculo, Cic. Inv. 2, 50, 149: bracchium lanis fasciisque, Suet. Dom. 17.—
- B Transf.: fax obvoluta sanguine, covered, Enn. ap. Cic. Div. 1, 31, 67 (Enn. v. 85 Vahl.).—*
- II Trop.: verbisque decoris Obvolvas vitium, cloak, disguise, Hor. S. 2, 7, 42: obvolutus in peccatis, Vulg. Eccles. 12, 13.
ob-volvo, volvī, volūtum, ere, I) hinwälzen, Passiv obvolvī medial = hinfallen, niederfallen vor usw., genibus alcis, Dict. 2, 19 u. 42 a. – II) einwickeln, verhüllen, caput alcis, Cic.: caput togā (v. Cäsar), Suet. (u. so capite obvoluto, Plaut., Cic. u. Sen., capitibus obvolutis, Liv.): os folliculo, Cic.: brachium lanis fasciisque, Suet.: stuppā sulphure et bitumine obvolutae sagittae, Veget. mil. – übtr., fax obvoluta sanguine, Enn. fr. scen. 63: vitium verbis decoris, verschleiern, bemänteln, Hor. sat. 2, 7, 42.
obvolvō, (13) volvī, vŏlūtum, ĕre, tr., envelopper, couvrir, voiler : Cic. Or. 74 ; Verr. 2, 5, 72 ; Inv. 2, 149 || [fig.] dissimuler, cacher : Hor. S. 2, 7, 42.
- 1. inwikkelen, bedekken [caput togā];
- 2. (poët.) (metaf.) versluieren, verdoezelen, verbloemen [vitium verbis decoris].
ob-volvō vī, ūtus, ere,
- to wrap round, envelop, muffle up, cover over, enfold: obvolvendum caput esse: capitibus obvolutis, muffled, L.: os obvolutum folliculo: fax obvoluta sanguine, covered, Enn. ap. C.—Fig., of language, to cover, veil: verbis decoris vitium, H.