occlamare

occlamare [CL ob-+clamare] , to cry out, shout. id nolle nec assentire me debere ~arem Anselm (Ep. 198) IV 88; ~abant occurrentes “quis est iste rex gloriae? ” H. Los. Serm. 8 p. 244; ~antes Deo gratias egerunt (V. S. Samsonis) Lib. Landav. 18; Turci ~antes advenerant Ord. Vit. IX 8 p. 509; c1168 nec velit ~are clamosis (v. obgarrire); itaque ~atum est ‥ adversus eum Jewel Apol. C 7v..