About
Menu

occludere

occludere [CL], occlaudere [LL] 1 to obstruct (passage), close with obstacles. caveamus seduli ne ignem nobis ipsi qui vitae iter obclaudat nostrorum crebro accendamus fomite vitiorum Bede Hom. I 12. 61; quando non miseretur, quando sepit vias nostras spinis et ~it maceria Ailr. Serm. 450C; a1207 abusione superba opprobriis et comminationibus os appellantis violenter obcludit P. Blois Ep. Sup. 8. 6. 2 to shut up or in, to prevent access to or exit from. cum praecordia proximorum quae obclusa viderat Domino aperire curabat Bede Cant. 1159A; vestem summi pontificis obclusam retinens, nunquam ejus usum alicui concessit M. Par. Maj. I 77. 3 to obstruct the way or course of. cum vocem ~at affectus Ailr. Inst. Inclus. 31 p. 672; tolle de oculis meis pituitam que obcludit visus mei pupillam R. Cold. Godr. 94. 4 to shut, close: a (door or sim.); b (eye); c (finger). a ante portas seris occlusas W. Malm. GR II 203; in rogum detrusum ubi occluso ostio estuabat incendium Ib. III 286; insuper in scripto diabolo tradito januam sibi venie obcluserit Hon. Spec. Eccl. 993C.  b divina correptio iterum occurrit oculosque michi terrenis illecebris patentes occlusit Gosc. Transl. Mild. 31; cilia que antea obclusa habuerat ‥ tunc aperuit T. Mon. Will. VI 9.  c caeteris digitulis pertinaciter occlusis Anselm (Ep. Anselm. 149) IV 7.

Saved

Recent