occludo
occludo, to shut up, close
occlūdo, si, sum, 3 (sync. form occlusti for occlusisti, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189).—Collat. form occlaudo, Cod. Th. 11, 24, 1), v. a. [obclaudo], to shut or close up.
- I Lit. (class.): FORES OCLVDITO, Lex Puteol. ap. Haubold, p. 72: occlude ostium: et ego hinc occludam, Plaut. Most. 2, 1, 78 (425): januam, id. ib. 2, 2, 14 (444): aedes, id. Am. 4, 1, 10 (1018); Ter. Eun. 784: tabernas, Cic. Ac. 2 (Luc.), 47, 144; id. Cat. 4, 8, 17: furax servus, cui domi nihil sit nec obsignatum nec occlusum, id. de Or. 2, 61, 248: ego occlusero fontem, Att. ap. Non. 139, 8: me non excludet ab se, sed apud se occludet domi, Plaut. Men. 4, 2, 108 (678).—
- II Transf., to restrain, stop: linguam, i. e. to prevent from speaking (ante-class.): occlusti linguam, Plaut. Trin. 1, 2, 151 (189); id. Mil. 3, 1, 10 (605): aures, to close, shut, Ap. Met. 9, 19, 2 Oud.: os, Vulg. 1 Macc. 9, 55: libidinem, to restrain, Ter. And. 557.
- —Hence, occlūsus (obcl-), a, um, P. a., shut or closed up.—Comp.: qui occlusiorem habeant stultiloquentiam, they would keep their foolish talk more to themselves, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223).—Sup.: ostium occlusissimum, Plaut. Curc. 1, 1, 15 (15) (dub.; Fleck. oculissumum).
occlūdo, clūsī, clūsum, ere (ob u. claudo), verschließen, I) = zuschließen, aedes, Plaut.: ostium, Plaut.: post tergum (hinter sich) ostium, Vulg.: tabernas, Varro LL. u. Cic.: aedes, Plaut.: armarium, Plaut.: aures ceris (um nicht zu hören), Amm. 29, 2, 14: übtr., aures, die Ohren verschließen, Apul. met. 9, 19. – II) = einschließen, einsperren, alqm apud se, domi, Plaut.: furax servus, cui nihil sit obsignatum nec occlusum, Cic. – übtr., linguam, Einhalt tun, Plaut.: dum eius lubido occlusa est contumeliis, seinem Gelüste der Weg versperrt ist (sein G. gehemmt ist), Ter. Andr. 557. – ➳ Synk. Perf. occlūstī, Plaut. trin. 188.
occlūdō, (13) ūsī, ūsum, ĕre (ob, claudo), tr., clore, fermer : [porte] Pl. Most. 405 ; 444 ; [taverne] Cic. Ac. 2, 47 || mettre sous clef, enfermer : Cic. de Or. 2, 248 || [fig.] linguam Pl. Mil. 605, fermer la bouche, empêcher de parler.
➳ pf. sync. occlusti Pl. Trin. 188.
- 1. (af)sluiten, dichtdoen [aedes; tabernas; armarium];
- 2. insluiten, opsluiten [alqm domi];
- 3. (kom.) (metaf.) tegenhouden, inhouden [linguam].
occlūdō sī, sus, ere
- ob+claudo, to shut up, close: de occludendis aedibus, T.: servus, cui domi nihil sit occlusum.—To restrain, check: lubido occlusa contumeliis, T.