ominalis
ōmĭnālis, e, a false read. for inominalem, Gell. 5, 17 fin.
ōminālis, e (omen), von übler Vorbedeutung, quaedam ominalia, Dosith. 25, 6 K. – ➳ Gell. 5, 17, 3 jetzt inominalem.
aves quas ~es vocant
ōmĭnālis, e (omen), de mauvais augure : Dosith. Gramm. 395, 3.