About

Menu

omittere

omittere [CL] 1 to abandon, relinquish: a (person); b (action, custom, or sim., also leg.). c (w. inf.) to cease (to). a 1170 cum ‥ me tanto exilii tempore veteres amici prorsus omiserint et contempserint ‥ J. Sal. Ep. 294 (299).  b coeptum ministerium ‥ usque ad prandium completum non omisit Bede HE V 4 p. 287; 799 nullatenus capitis cura obmittenda est; levius est pedes dolere quam caput Alcuin Ep. 174 p. 289; nec Franci simulatam fugam omisere donec ad planitiem ‥ pervenirent W. Malm. GR IV 376; et consuetudines Normannorum non ~ebat, pompam militum secum ducens Id. GP IV 139; jam a principio episcopatus meditatus, omnibus mundi omissis, heremiticam exercere ibi vitam Ib. IV 186; 1289 obmissa causa appellacionis ‥ examinetis ‥ negocium RGasc II 372a; 1331 ~it clam’ suum ad presens PQW 45a..  c presbiteratus caeremonias ‥ discere ‥ et exercere non omisit Hist. Abb. Jarrow 4; Paulus ‥ qui inter maximas virtutum operationes humilis permanere non omisit Bede Retract. 1017; gratia caritatis fervere non omiserunt Id. HE III 4 p. 135. 2 to leave, permit, or allow (to). ob hoc cernuus Omnipotentem deprecor orans / idem quatinus haud omittat [gl: demittat] criminis ergo / perpetuali infaustum subdi segnitiei Osw. Vers. 12. 3 to leave (in original place or condition). 1311 hominibus regis pro carecta de Beurep’ ~enda, xij d. Ac. Durh. 508. 4 to omit, leave without mention, record, or sim.; b (w. indir. qu.). haec ‥ et multo plura, quae brevitatis causa ~enda decrevimus Gildas EB 1 p. 26; unum ‥ miraculum quod in juventute sua ei contigit non ~o V. Cuthb. I 6; omisa, praetermisa GlC O 167; his interim omissis oro vobiscum ut ‥ Anselm (Ep. 130) III 273; beatus Dunstanus, ut ceteros ~am, in quem se scientia litterarum ‥ infuderat W. Malm. GP IV 170; computando puncta et pausationes, nichil de ipsis ~endo Mens. & Disc. (Anon. IV) 35; et senciat anima nostra quod quomodo in vita sua nos dilexerunt ita quoque post obitum nostrum anime nostre memoriam non ~ant Test. Hen. V 91.  b ~o ‥ quomodo ‥ divinae [v. l. divinitus] auctus est V. Cuthb. I 7. 5 to fail (to): a (w. in or pro); b (w. inf.); c (w. quin & subj.). a pro grege commisso solicitari negligenter ~unt et postponunt Gir. TH III 29; multi erant operantes ignorantia et obmittebant in operibus eorum et tempus eorum preteribat in obmissione operum. non potest aliquis sine magistro esse peritus, maxime is qui ignorat illud quod facit, si non expertus, obmittit in eo M. Scot Alch. 151.  b c705 hanc ‥ epistulam ‥ inter ceteros, quos legis, libros habere non ~as Aldh. Ep. 8 p. 500; 1212 et si ipse terram suam aliqua occasione recipere noluerit, propterea nostram recipere non ommittemus RChart 186a; 1216 ad predictum locum venire non ~etis Pat 17; a1273 nobis in illa summa peccunie in qua nobis tenemini ‥ satisfacere nullo modo ~entes Ann. Durh. 118.  c s1139 non omiserunt tamen legatus et archiepiscopus quin tenorem offitii sui prosequerentur W. Malm. HN 477; 1217 nullatenus obmittatis quin habere faciatis ‥ Pat 79; ex his ‥ videtur quod non debeant ~ere predicatores quin proficiscantur ad predicandum ibi ubi pro certo sciant se esse occidendos T. Chobham Praed. 85; si apponeretur mihi ferculum delicatum ‥ non obmitterem quin comederem Graystanes 10 p. 50 (v. ferculum 2a). 6 to decline or fail to implement or perform; b (in name of writ). 1166 unde cum vos nichil ex contingentibus obmiseritis vel obmittatis ‥ non est quod vestre negligentie debeat imputari J. Sal. Ep. 148 (177); 1377 hoc [sc. appellum facere] sub pena viginti librarum nullatenus ~as SelCCoron 86.  b 1325 per le ‘non ~as propter libertatem predicte ville’ SelCKB V 82. 7 to miss, fail to reach or attain. ne diuturna enavigatione portum optatae quietis ~ere cogar Asser Alf. 73. 8 to lose (? assoc. w. amittere): a (person); b (artefact). a omissimus vero in conflictu dominum Baldewinum Straunge bonum militem sed paucos alios G. Hen. V 24 p. 166.  b nullus gloriarum ejus sequax fuit, qui omisse monete lineam persequeretur W. Malm. GR I 62.

Saved

Recent