omissus
omissus, negligent, heedless
ŏmissus, a, um, Part. and P. a., from omitto.
omissus, a, um, PAdi. (v. omitto), sich gehen lassend, nachlässig, unachtsam, bes. in Geldsachen, animo esse omisso, Ter. heaut. 962: ne ab re sint omissiores paulo, mit dem Ihrigen ein wenig zu locker, Ter. adelph. 831.
ŏmissus, a, um, ¶ 1 part. de omitto ¶ 2 adjt , négligent, insouciant : Ter. Haut. 962 ; omissior Ter. Ad. 830.
omissus , a, um. part. p. c.
Omisso animo esse 疏忽。不謹者。Paulo omissior ab re 不大謹愼。
Suggest a Translation
See an image
Omisso animo esse 疏忽。不謹者。Paulo omissior ab re 不大謹愼。
Suggest a Translation
See an image
omissus adj.with comp.
- P. of omitto, negligent, heedless: animo esse omisso, T.: ab re Omissiores, in respect of property, T.