omniciens
omnĭcĭens, entis [omnis-cieo],
- all-stirring, all-exciting: sensus, Lucr. 2, 942 Bern. (dub.; Munro, omnituentes).
omniciēns, entis (omnis u. cieo), alles erregend, sensus, Lucr. 2, 942 Bernays (Lachmann u. Brieger omnituentes).