omnigenus
omnigenus, of all kinds
Frieze-Dennison Vergil
omnigenus , a, um: adj. (gen. pl., omnigenum), of all sorts, of every kind, 8.698.
omnĭgĕnus, a, um, adj. [omnis-genus],
- of all kinds (poet. and in post-class. prose): omnigenūmque deūm monstra, Verg. A. 8, 698: omnigenūm genitor deūm, Mart. Cap. 9, § 912: doctrinae, Gell. 14, 6, 1 (but in Lucr. 2, 759; 821 al. Lachm. reads omne genus).
omnĭgĕnus, a, um, adj. [omnisgigno],
- all-begetting, all-producing (post-class.): Pater, Prud. ap. Symm. 1, 12.
1. omnigenus = omne genus, Acc., von allerhand Art, allerlei, Lucr., Varro u.a. – m. Genet. partit., doctrinae omnigenus, Auct. b. Gell. 14, 6, 1 H. Vgl. übh. Lachm. Lucr. 2, 759. p. 118 u. 5, 440. p. 292.
2. omnigenus, a, um (omnis u. gigno), alles hervorbringend, Prud. c. Symm. 1, 13.
omnigena et florum dulcedine serta virescunt
at pecus omnigenum pastoris munere demptum
quem postulavit ~a prece ut ‥
symphonie et chori et psalteria atque ~a ubique resultat musica
virtus que nos ab ~a hac ebrietate mala servat illesos
arbor plucherrima ‥ que omnigenum [? l. omnigenorum ] fructuum abundantia ‥ affluebat
Cuthburgam deprecor votis et vocibus / ut hanc omnigenam idram ‥ / ‥ / ‥ abigat a nostris finibus
et Normannorum dignus dux omnigenorum(
de Anglorum inexcusata ~is, vel peregrinis vel civibus hospitalitate
1 omnĭgĕnus, (14) a, um (omnis, genus), ¶ 1 de tout genre, de toute forme : Virg. En. 8, 698 ; Gell. 14, 6, 1 ¶ 2 (omnis, gigno), qui produit toutes choses : Prud. Symm. 1, 12.
➳ gén. pl. -genum Virg. En. 8, 698.
2 omnigenus, (15) indécl. (= omne genus, acc. adv.), de tout genre : Lucr. 2, 759 ; 821 ; Gell. 14, 6, 1.
omnigenus
adj.
- omnis+genus, of all kinds: Omnigenūmque deūm monstra, V.