omnifarius
omnĭfărĭus, a, um, adj. [omnis],
- of all sorts.—As adj. only in the gloss: omnifarius, παντοῖος, Gloss. Philox. (in Cael. Aur. Acut. 3, 16, read omnifariam).
- —Hence, omnĭfărĭam, adv., on all sides, on every hand, everywhere, in every way (post-class. and rare): cum Oceanus omnes terras omnifariam et undiqueversum circumfluat, Gell. 12, 13, 20; Macr. S. 7, 13 med.; Capitol. M. Aur. 11.
omnifārius, a, um (omnis), allseitig, commutatio, Chalcid. Tim. 76. – ➳ Cael. Aur. de morb. acut. 3, 16, 129 steht Adv. omnifariam.
~ia mysteriorum plenitudo
quis enumeret ceteros ~ie conditionis et professionis sanctos?
~ia laude dignissimo Ricardo Norhamtonie archidiacono
locum ‥ locupletatum ‥ cum bonis omnipharii generis necessariis monasterio
alia [adverbia ] discretiva ut seorsum ‥ ~iam
non quia doctrinas eorum ~iam improbet
Christianorum commodum et Turchorum ~iam dispendium
humus ‥ ~iam inculta
Deus ‥ supra mensuram magnus et ~iam ‥ infinitus
secundo enim cum dicit ‘simile enim et ~iam’ manifestat quod utraque opinio partem veritatis dicit
aram ‥ ~iam celamine vel toreumate variegari fecit
omnĭfārĭus, a, um, de toutes sortes : Chalc. Tim. 76.
Omnifaria laude digni Confessoris S. Martini, in Epistola Richardi Abb. S. Medardi Suession. ann. circiter 1010. tom. 1. Anecd. Marten. col. 125.