operans
ŏpĕrans, antis, Part. and P. a., from operor.
operāns, antis, PAdi. im Compar. u. Superl. (v. operor), wirksam, bonitas operantior, Tert. adv. Marc. 2, 4: omnium inquit praestantius atque operantius esse sinapi tritum cum aceto admixto, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 9, 38: clysteres operantissimi, ibid. 2, 39, 225.
ŏpĕrāns, part.-adj. de operor || -tior, plus efficace : Tert. Marc. 2, 4 || -tissimus C. Aur. Acut. 2, 39, 225.
operāns antis,
- P. of operor.