operativus
ŏpĕrātīvus, a, um, adj. [operor],
- creative, formative (eccl. Lat.), Aug. Quaest. 63.
unde debemus estimare quod ista monstruositas in membris accidit ex materia. quando vero fortis est virtus ~a [] et materia est modica, vel occasione aliqua diminuta : Trevisa vertu of worchinge
forsitan idem nervi qui sunt sensibiles proprie operantur ad motum et qui sunt proprie ~i, utpote nervi lacertorum, similiter operantur ad sensum tactus
sanguis ‥ non est ibi [sc. in epate et in venis ] in sua perfectione ~a, optimam et dignissimam perfectionem consequitur sanguis in corde tantum
adjunge eis [sc. substancie aeree et substancie terree ] duas virtutes ~as, aquam et ignem, et complebitur opus
in divinis ‥ principium ~um non tantum equatur nature in racione principii ~i
scientie in omni pene materia et theoricam quandam speculativamque partem et practicam sive ~am contingit assignare
alkimia speculativa ‥ alkimia ~a et practica, que docet facere metalla nobilia
intellectus practicus ~us est, operationes autem bonorum et malorum sunt
ideo excogitaverunt autores scientiarum experimentalium, et alkimie, et perspective, astronomie ~e, quomodo repararent defectum regiminis sanitatis
quod ista scientia sit activa: quia in ista scientia consideratur de operationibus que sunt a proposito ‥ quare erit ~a
natura ‥ acquirit sibi figuram que magis operatur ad salutem. sed vicinia partium in toto est maxime ~a salutis earum et totius
quod omnes ‥ operarii ‥ singulis diebus ~is infra villam predictam suas horas et tempora ‥ observent