operatorius
ŏpĕrātōrĭus, a, um, adj. [operor],
- creating, forming, Ambros. Hexaëm. 1, 1, 1; id. Fug. Saec. 2, 11.
operātōrius, a, um (operor), schaffend, bildend, Ambros. hexaëm. 1, 1, 1; de fug. saec. 2, 11 u.a. Eccl.
edificiis habitatoriis, repositoriis, ~iis
factum nostri Salvatoris ~ium nostre salutis
ergasterium vel ~ium,weorchus
quod omnia ergastula et ergasteria et ~ia tam muliebria quam virilia claudere debemus
discordia ‥ vertebatur inter Johannem ‥ et ‥ fratres suos ‥ super facto cujusdam ~ii cujus pene medietas nobis dicebatur incursa
cindulas carpentando et eas de loco ~ii ad eosdem carpentarios seu coopertores portando
censuere nonnulli materiam et formam et ~ium esse rerum principia
ŏpĕrātōrĭus, a, um, qui opère, efficace : Ambr. Hex. 2, 1, 2.