About
Menu

opimare

opimare [CL] , to make fertile or fruitful, enrich; b (wine); c (fig.). ~o, -as, verbum activum, i. fecundare Osb. Glouc. Deriv. 390; venerat quippe ephebus iste dudum de civitate opimatissima, Londoniis sc Mir. Hen. VI I 28.  b 13‥ sidere, Virgo, tuo bachum September †opinat [l. opimat] (v. Bacchus b).  c vox teneris discincta jocis, mens ardua, fusi / artus, Locrensis titulos Ajacis opimant J. Exon. BT IV 117; illimis [gl.: o Virgo, sine limo], limes vite, vitam michi limes, / ad te sublimes et fructu ventris opimes [gl.: dites vel ditare velis me] Garl. Mor. Scol. 662.

Saved

Recent