opimo
ŏpīmo, āvi, ātum, 1, v. a. [opimus], to fatten, make fat (post-Aug.).
- I Lit.: turtures, Col. 8, 7, 5; 8, 9, 2.—
- B Transf.
- 1 Of the soil, to make fruitful, to fertilize: terram, Ap. Mund. p. 68, 6.—
- 2 To enrich, to make rich or abundant, to fill, load: auctumnum, Pomona, tuum September opimat, Aus. Ecl. de Mensib. 9.—
- II Trop., to honor, glorify: numina victimis, Mart. Cap. poët. 9, § 914.—
- B To enrich, Aus. Ep. 15, 1.
- —Hence, ŏpīmātus, a, um, P. a., fat (post-class.): abdomen, Aus. Idyll. 10, 105.
opīmo, āvī, ātum, āre (opimus), I) fett-, fruchtbar machen, A) eig.: terram ad educandos fetus suos, Apul. de mund. 23. – bildl., venustos uberi facundiā sales, Auson. epist. 15, 1 sq. p. 173 Schenkl. – B) übtr.: a) reichlich machen, erfüllen, autumnum, Auson. egl. de mens. monos. 9. p. 10, 9 Schenkl: mensam suam numquam nisi agrestibus, mit ländlichen Gerichten besetzen, Vopisc. Tac. 11, 5. – b) verherrlichen, numina victimis, Mart. Cap. poët. 9. § 914. – II) fett (feist) machen, turtures, Colum., ostrea, Sidon.
ŏpīmō, āvī, ātum, āre (opimus), tr., engraisser : Col. Rust. 8, 7, 5 || féconder, fertiliser : Apul. Mund. 23 || rendre copieux, enrichir : Aus. Ecl. 10, 9 || [fig.] glorifier, honorer : Capel. 9, 914.