opimitas
ŏpīmĭtas, ātis, f. [opimus],
- plentifulness, abundance, prosperity (ante- and postclass.): opimitates maximae, Plaut. Capt. 4, 1, 2 (769); id. As. 2, 2, 16 (272): praedarum, Amm.19, 11.
opīmitās, ātis, f. (opimus), I) die Wohlbeleibtheit, Feistheit, opimitas sapientiam impedit, exilitas expedit, Tert. de anim. 20. – II) die Reichlichkeit, der Reichtum, die Herrlichkeit, gentis, Amm. 34, 3, 4: praedarum, Amm. 16, 11, 9; 17, 2, 1; 19, 11, 2: domini corporis, Tert. de pudic. 9: Plur., maximae opimitates, Plaut. asin. 282; capt. 769.
ŏpīmĭtās, (15) ātis, f. (opimus), embonpoint : Tert. Anim. 20 || abondance : Amm. 16, 11, 9 || pl., richesses : Pl. As. 282 ; Capt. 769.