opime Save Lewis & Short Georges Gaffiot 2016 ŏpīmē, adv., v. opimus fin. opīmē, Adv. (opimus), reichlich, herrlich, Plaut. Bacch. 373. Varro LL. 5, 92. ŏpīmē (16) (opimus), grassement, abondamment : Pl. Bacch. 373 ; Varro L. 5, 92.