About
Menu

opprobro

opprō̆bro (obp-), no perf., ātum, 1, v. a. [ob-probrum],
  • to reproach, taunt, upbraid (ante- and post-class.; syn.: vitupero, objurgo, reprehendo): opprobrare, probrum obicere, Fest. p. 187 Müll.: egone id exprobrem, qui mihimet cupio id opprobrarier? Plaut. Most. 1, 3, 143 (299): rus alicui, id. Truc. 2, 2, 25 (280): adversariis, Gell. 17, 1, 11: mollities cuidam opprobrata acerbe, id. 3, 5 in lemm.

Saved

Recent