ornatura
ornātūra, ae, f. [orno],
- ornament, trimming, esp. of the borders of a fine dress (post-class.), Edict. Diocl. p. 20.
ōrnātūra, ae, f. (orno) = κόσμησις (Gloss. II, 139, 54), die Verzierung, Garnitur, v. Kleidersaum, Edict. Diocl. 7, 42. Schol. Iuven. 6, 499.
camisia cum ~a in auro(
caput ejus [sc. Griffini ] caputque navis ipsius cum ~a comiti Haroldo mittitur
ut domus Dei desolatione spiritalis ~ae vilescat(
ōrnātūra, æ, f. (orno), ornement, garniture : Diocl. 7, 42 ; Schol. Juv. 6, 499.
Plumaria et acupictura, et omne polymitum, vel stragula, velAdde Recapitulationem ejusdem Regulæ cap. 11. Epistola Basilii Imp. ad Hadrianum II. PP. post octavam Synodum :Ornaturæ , nunquam in Monasterio fiant.
Unum cazzulin dirodinum habensOrnaturam auream, etc.