ornamen
ornāmen, ĭnis, n. [orno], an old reading for ornamentum, Mart. Cap. 6, § 587.
nunc vestium velamina / bella produnt ornamina(
ut peplorum per pallia / pulchra pandunt ornamina
per culmina / ‥ candunt praefulgida / ‥ / gemmifera ornamina
Cyllenium excludit Ornamen.Hartmannus in Vita S. Wiboradæ num. 33. sæc. 5. Benedict. pag. 57 :
Sepulcrum hoc sepsit Ornamine.