orneus
ornĕus, a, um, adj. [ornus],
- of the wild mountain-ash: frons, Col. 11, 2, 82.
orneus, a, um (ornus), von der wilden Bergesche, Colum. 11, 2, 82.
1 ornĕus, a, um (ornus), dʼorne : Col. Rust. 11, 2, 82.