penicillum
pēnĭcillum, i, n., and pēnĭcillus, i, m. dim. [peniculus], lit., a little tail; hence, acc. to diverse usage,
- A painter's brush or pencil: caudam antiqui penem vocabant, ex quo est propter similitudinem penicillus, Cic. Fam. 9, 22, 2; id. Or. 22, 74; Quint. 2, 21, 24: setae e penicillis tectoriis, Plin. 28, 17, 71, § 235; Paul. Sent. 3, 6, 63.—
- B Transf.
- 1 Painting. Plin. 35, 9, 36, § 60.—
- 2 Style of composition: modo mihi date Britanniam, quam pingam coloribus tuis, penicillo meo, Cic. Q. Fr. 2, 15, 2.—
- II A roll of lint, a tent, for wounds, etc., Cels. 2, 10; 7, 7, 6; Plin. 34, 11, 26, § 113.—
- III A small sponge, Col. 12, 18; Plin. 9, 45, 69, § 148.—
- IV A kind of eye-salve, Inscr. Tōchon, Cachets des Ocul. pp. 66 and 71.
pēnicillum, ī, n. u. pēnicillus, ī, m. (Demin. v. peniculus), I) der Pinsel, Cic. u.a. – meton., die Malerei, Plin. 35, 60 sq. – u. dav. übtr. = die stilistische Darstellung, Cic. ad Q. fr. 2, 13, 2 (2, 15. litt. a. § 2). – II) die Wundfäden, das Bäuschchen, die Scharpie, gezupfte Leinwand, Cels. u.a. – III) ein Schwamm zum Abwischen, Colum. u. Plin.
pēnĭcillum, (15) ī, n. , et pēnĭcillus, ī, m. (peniculus), ¶ 1 pinceau : Cic. Or. 22 ; Fam. 9, 22, 2 || [fig.] Plin. 35, 60 || [fig.] = la manière, le style, la touche [de lʼécrivain] : Cic. Q. 2, 15, 2 ¶ 2 charpie : Cels. Med. 2, 10 ¶ 3 éponge : Plin. 9, 148 ; Col. Rust. 12, 18.
➳ la plupart du temps le genre du mot est indiscernable.