penetratio

pĕnĕtrātĭo, ōnis, f. [penetro],

• a piercing, penetrating (post-class.), Ap. Flor. p. 160, 40.

penetrātio, ōnis, f. (penetro), das Eindringen, Apul. flor. 18. p. 30, 21 Kr. Augustin. c. ep. Manich. 24, 26 u. serm. 15, 3 (wo es = das vollständige Durchschauen der Wege Gottes).

penetratio [CL] 1 compenetration, permeation, pervasion; b (of abstr.). alia sunt continua per ~onem ut vinum et aqua mixta, et hec non sunt vere continua Bacon XI 249; in talem partem ac ejus situm possunt quotlibet corpora vicissim ingredi ‥ et quo ad ~onem corporum, non plus procederent contra eum quam contra theologos nostros ponentes quod corpora possent transire in celum sine ejus alteracione vel corporis sic coextensi corrupcione Wycl. Log. III 2.  b quero, quid est ‘~quod quid est stare in lumine intellectus agentis’? si nihil aliud est nisi intellectum agentem esse in anima et in phantasia ejusdem anime esse phantasma, ergo perpetuo quando phantasma est in virtute phantastica, fit illa ~o et ambicio, et ita erit in phrenetico et dormiente Duns Ord. III 317. 2 digging, excavation (of coal-pit or mine-shaft). 1532 [lucracio carbonum] soluti J. D. et iiij sociis ‥ pro ~one unius putei, ij s. vj d. Househ. Bk. Durh. 88; 1534 soluti J. D. et sociis, operantibus in lucracione carbonum ‥ pro ~one unius putei novi, v s. Ib. 283; 1537 soluti J. D. et iiij sociis pro expensis factis in campo de A. circa ~onem puteorum et auriend’ carbonum pro expens’ domus ‥ vij li. x d. Ac. Durh. 702.

pĕnĕtrātĭō, ōnis, f. (penetro), action de percer, piqûre : Apul. Flor. 18 ; Aug. Ep. Manich. 24, 26.