peniculus
peniculus, a sponge
pēnĭcŭlus, i, m. dim. [penis], lit., a little tail; hence,
- A brush for removing dust (for which ox-tails and horse-tails were used): (a pene) peniculi, quis calciamenta tergentur, quod e codis extremis faciebant antiqui, etc., Fest. p. 230 Müll.: juventus nomen fecit Peniculo mihi, ideo quia mensam, quando edo, detergeo, Plaut. Men. 1, 1, 1 (77); cf.: Quis iste'st Peniculus? Qui extergentur baxeae? id. ib. 2, 3, 40 (390).—
- II A sponge: ut peniculus novos exurgeri solet, Plaut. Rud. 4, 3, 69 (1006); Ter. Eun. 777; Amm.15, 5, 4; cf.: peniculi spongiae longae propter similitudinem caudarum appellatae, Paul. ex Fest. p. 208 Müll. —
- III A painter's brush or pencil, Dig. 33, 7, 17.—
- IV Perh., in an ambiguous sense, = membrum virile, Plaut. Men. 2, 2, 12 (284).
pēniculus, ī, m. (Demin. v. penis), das Schwänzchen; dah. I) die Bürste, Plaut. Men. 391: peniculi, quis (= quibus) calciamenta tergentur, Fest. p. 230 (b), 24. – II) der Schwamm, Plaut. u. Ter. – III) der Pinsel, Marcian. dig. 33, 7, 17.
pro ij doz’ de ~is voc’rubbing brusshes ; ~is pro pectinibus de crinibus alb’
~um, id est spongia, unde poeta ‥ de patibulo salvatoris ‥ ait, peniculo infusum calamo porrexit acetum
~o, spongio
~us, i. panniculus cum quo disci terguntur
Paulini oculum ~o superposito sanavit a dolore atque caligine
hic penulus,a cloute , vel hoc penuculum, idem hoc penuculamentum, idem
mandamus vobis quod faciatis ‥ j robam de viridi vel burnett’ cum ~a cuniculorum
1 pēnĭcŭlus, ī, m. , dim. de penis, petite queue terminée par une touffe de poils ; [dʼoù] brosse, plumeau : Pl. Men. 391 ; Fest. 230 || pinceau : Marcian. Dig. 33, 7, 17, v. penicillus || éponge : P. Fest. 208.
Ad quem(clericum) paraphonista, levato Peniculo, ictum ei nisi cantaret minabatur.
pēniculus ī, m dim.
- penis, a sponge, T.
Penicŭlus
(1) The same as penicillus (q. v.).
(2) A brush for dusting (Plaut. Men. i. 1, 1).