peregrinor
peregrinor, to sojourn in a strange land, be an alien, travel about
Could not find peregrinantis in Logeion dictionaries.
peregrinantis Verb: present active participle neuter genitive singular, Verb: present active participle masculine accusative plural, Verb: present active participle feminine accusative plural, Verb: present active participle feminine genitive singular, Verb: present active participle masculine genitive singular of peregrinor
- I Lit.: peregrinari totā Asiā, Cic. Brut. 13, 51: in alienā civitate, id. Rab. Perd. 10, 28: in terrā, Vulg. Gen. 47, 4. —
- II Trop.
- A To go abroad, to travel about; to roam, rove, or wander about: haec studia pernoctant nobiscum, peregrinantur, rusticantur, Cic. Arch. 7, 16: animus late longeque peregrinatur, id. N. D. 1, 20, 54: in infinitatem omnem, to roam through all infinity, id. Tusc. 5, 39, 114.—
- B To be abroad, be a stranger, a sojourner (cf. peregrinus, B.): philosophiae quasi civitatem dare, quae quidem adhuc peregrinari Romae videbatur, Cic. Fin. 3, 12, 40: vestrae peregrinantur aures? id. Mil. 12, 33.—With ab, to be absent from, a stranger to: a corpore, a Dei regno, Ambros. in Psa. 118, Serm. 12, § 17; id. de Isaac et An. 5, 17; so, a Domino, Vulg. 2 Cor. 5, 6; cf. id. ib. 5, 8.
- 1. in het buitenland rondreizen, ronddwalen, in het buitenland zijn [totā Asiā; in terra];
- 2. (metaf.) rondzwerven, dolen; ➤ animus late longeque peregrinatur;
- 3. vreemd, onbekend zijn;
- 4. (Mel.) een pelgrimstocht maken.
行旅。行遠路。— rem aliquam 借來外國之物。Philosophia — Romae videbatur 其時格物之學在羅瑪府如客然。Peregrinantur aures vestrae 汝等聼而心不在。Animus peregrinatur 心散。
Suggest a Translation
See an image
- peregrinus, to sojourn in a strange land, be an alien, travel about: totā Asiā: in alienā civitate.—Fig., to go abroad, travel about, roam, wander: haec studia pernoctant nobiscum, peregrinantur: in infinitatem omnem, roam through all infinity.—To be abroad, be a stranger, sojourn: vitam sicuti peregrinantes transiere, S.: philosophia quae adhuc peregrinari Romae videbatur.
-
…, aedificant, virtuti omnia parent. Sed multi mortales, dediti ventri atque somno, indocti incultique vitam sicuti peregrinantes transiere ; quibus profecto contra naturam corpus voluptati, anima oneri fuit. Eorum ego vitam mortemque iuxta aestumo ,…
Sallust, Catilina
-
…secundas res ornant, adversis perfugium ac solacium praebent, delectant domi, non impediunt foris, pernoctant nobiscum, peregrinantur, rusticantur. quod si ipsi haec neque attingere neque sensu nostro gustare possemus, tamen ea mirari deberemus ,…
Cicero, pro Archia
-
…loco natus annos iam xxx in foro versaris, sed tamen in Pergameno. longo intervallo, si quando tibi peregrinari commodum est, Romam venis, adfers faciem novam, nomen vetus, purpuram Tyriam, in qua tibi invideo…
Cicero, pro Flacco
-
…, ut verear ne tibi nimium arguta haec sedulitas videatur ; tametsi tu scio quam sis curiosus et quam omnibus peregrinantibus gratum sit minimarum quoque rerum, quae domi gerantur, fieri certiores. tamen in hoc te deprecor ne meum…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…inmensam et interminatam in omnis partis magnitudinem regionum videretis, in quam se iniciens animus et intendens ita late longeque peregrinatur, ut nullam tamen oram ultimi videat in qua possit insistere. in hac igitur inmensitate latitudinum longitudinum altitudinum infinita…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…vetustate audaciam. an vero, iudices, vos soli ignoratis, vos hospites in hac urbe versamini, vestrae peregrinantur aures neque in hoc pervagato civitatis sermone versantur, quas ille leges, si leges nominandae sunt ac non faces…
Cicero, pro Milone
-
…, quod vis, declarantibus itaque mihi videris Latine docere philosophiam et ei quasi civitatem dare. quae quidem adhuc peregrinari Romae videbatur nec offerre sese nostris sermonibus, et ista maxime propter limatam quandam et rerum et verborum tenuitatem .…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…; est enim ὑποσόλοικον, quom velim vitare omnium deliciarum suspicionem, repente ἀναφαίνεσθαι non solum delicate sed etiam inepte peregrinantem. qua re usque ad Nonas Maias te in Formiano exspectabo. nunc fac ut sciam quo die te visuri…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…scribere voluimus, si modo consecuti sumus. Tum ego Sunt inquam ista Varro. nam nos in nostra urbe peregrinantis errantisque tamquam hospites tui libri quasi domum deduxerunt, ut possemus aliquando qui et ubi essemus agnoscere. tu aetatem…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…oculorum arbitrabatur, et cum alii saepe, quod ante pedes esset, non viderent, ille in infinitatem omnem peregrinabatur, ut nulla in extremitate consisteret. traditum est etiam Homerum caecum fuisse ; at eius picturam, non poësin…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes